2036

Eylül 2036

Soğuk, ıssız odamdayım. 47. yaşıma gireli iki ay oluyor. Blogumu okuyorum. Gençliğim geliyor aklıma. O zamanki hayallerimin ışığı, yorulmuş zihnimi aydınlatıyor. Düşündükçe ve okudukça ilerliyorum zaman çizgisinde. Bu yazıyı yazarken neler düşündüğümü merak ediyorum. Gerçekten de bu yazıda yazdığım gibi miyim? Yazıya bakıyorum da, aslında hiç kendimden bahsetmemişim. Hiç bir yerde yüzümün buruşukluğundan, işimden, ailemden bahsetmemişim. Gülümseme geliyor yüzüme. 47. yaşımda ne durumda olacağımı bilemeyecek kadar geleceğim belirsizmiş diye düşünüyorum. Sonra beynimde bu düşüncemle çelişen birşeyler parlıyor. Bir göz atıyorum bu parlak şeylere. 17'lik Erkan'a hak vermen gerek yazıyor bu şeylerin içinde. Peki diyorum bilememen normal Jr.Erkan, hadi devam... Yazının ilerleyen kısımlarına çeviyorum dikkatimi. Bir sonraki cümlenin başını okuyamıyorum. Gözlerim... Beynimdeki parıldayan şeylere noldu! Bir dakika yazılarımı okuyorum şurada! O ışığı kapatanı bir bulursam...!


Erkan GÜREL
Eylül 2007